Fundacja Promitis

 

KAMPANIE SPOŁECZNE

 

Autyzm. Przestań się zastanawiać, zacznij działać!

Więcej

 

Nie oceniaj. Autyzm to nie kwestia wychowania.

Więcej

 

 

Fundacja  PROMITIS czuje się w obowiązku poinformować, że Fundacja POMOC AUTYZM z siedzibą w Warszawie przy ul. Namysłowskiej 2a/64, www.pomocautyzm.org nie działa w oparciu o żadne powiązania merytoryczne ani formalne z Fundacją PROMITIS, a  posługiwanie się w wyszukiwarce Google nazwą „Fundacja Promitis” w reklamie działań Fundacji POMOC AUTYZM, sugerujące związek  z dorobkiem Fundacji PROMITIS jest nieuprawnione.

Przeczytaj

  • „Życie w autyzmie jest kiepskim przygotowaniem do życia w świecie bez autyzmu. Uprzejmość zastawiła wiele pułapek, w które można wpaść. Ludzie z autyzmem żadnej nie ominą; są w tym mistrzami.”

Axel Brauns „Barwne cienie i nietoperze. Życie w autystycznym świecie.”

 

 

  • „Stwierdziłam, że współżycie z ludźmi jest podobne do tych szklanych drzwi. Do drzwi należy się zbliżać powoli i nie robić nic na siłę; w przeciwnym razie można je rozbić. Związki z ludźmi są podobnej natury. Jeśli robi się coś na siłę, wzajemny kontakt jest niemożliwy. Jeden gwałtowny ruch może wszystko zepsuć. Jedno złe słowo może zniszczyć miesiącami budowane zaufanie i szacunek.”

Temple GrandinByłam dzieckiem autystycznym.”

 

  • „Spektrum (autyzmu) jest długie i szerokie, i wszyscy się na nim znajdujemy. Kiedy się w to uwierzy, łatwo zobaczyć, ile mamy ze sobą wspólnego.”

Lisa Genova „Kochając syna”

 

  • „Asperger to nie choroba. To sposób bycia. Nie ma na to lekarstwa, bo nie ma na takowe zapotrzebowania. Jest natomiast zapotrzebowanie na wiedzę i adaptację, ze strony dzieci z Aspergerem, ich rodzin i przyjaciół.”

John Elder RobisonPatrz mi w oczy. Moje życie z zespołem Aspergera.”

 

 

  • „Ja myślę i czuję tak samo jak inne dzieci. I chciałbym się tak samo zachowywać. Ale nie umiem. Ciągle robię dziwne rzeczy i wszyscy myślą, że jestem głupkiem. Ale mnie naprawdę ubrania bolą, dlatego krzyczę, (…) I światło mnie boli, i hałas. Dlatego chodzę w kominiarce. Wtedy mi się nic nie stanie, bo jestem schowany. Ale rodzice chyba tego nie lubią (…) Ale ja muszę. Wtedy się tak nie boję wszystkiego. I muszę się zawijać w koc i włazić pod materac. Lubię być taki ściśnięty, wtedy się uspokajam. Ale nie lubię, jak ktoś mnie dotyka. Nawet mama. To niemiłe. Wrzeszczę zawsze jak mnie boli albo jak się boję. A bolą  mnie różne hałasy. Na przykład, jak dzwoni telefon, to mi się wydaje, że on mi dzwoni w głowie. I boję się spuszczania wody. I deszczu się boję. Jak on pada, to tak jakby ktoś strzelał.”

Roksana Jędrzejowska-Wróbel „Kosmita”

Czy wiesz, że...

Autyzm to jeden z najpoważniejszych zdrowotnych problemów cywilizacyjnych świata, lecz świadomość społeczna dotycząca przyczyn, objawów i możliwości wsparcia i terapii jest wciąż stosunkowo niewielka.

© 2017 Fundacja Promitis